Wdrożenie skutecznego benefitu żywieniowego w zakładzie produkcyjnym wiąże się z konkretnymi wyzwaniami operacyjnymi. Tak było i tym razem. Przede wszystkim czas przerw w pracy jest ściśle określony i zazwyczaj krótki, a pracownicy nie mogą marnować go na stanie w długich kolejkach czy oczekiwanie na spóźnione dostawy. Posiłek musi czekać na zespół, a nie zespół na posiłek. Jednocześnie – optymalnie, żeby był ciepły. Żeby pracownik mógł go odebrać i zjeść bez potrzeby podgrzewania.

Kolejną kwestią była różnorodność potrzeb 220-osobowej załogi. Cześć osób potrzebowała szybkich przekąsek w ciągu dnia, podczas gdy inni oczekiwali pełnych, gorących i domowych obiadów. Wreszcie, kluczowym wyzwaniem organizacyjnym było uniknięcie zatorów przy wydawaniu jedzenia. Wydawanie posiłków w jednym miejscu dla tak dużej grupy rodziłoby tłok, nerwowość i skracałoby faktyczny czas przerwy na posiłek.

Firma poszukiwała również rozwiązania uzasadnionego ekonomicznie. Tradycyjne karty lunchowe generują stałe koszty co miesiąc – firma płaci za samą gotowość usługi, niezależnie od tego, czy pracownicy z niej skorzystają. Dodatkowo – karty lunchowe nie zapewniają posiłków w czasie przerwy w pracy. Firma chciała zapewnić pracownikom dokładnie to – posiłki w czasie przerwy w pracy, a dodatkowo – płacić tylko za efekt – za to co pracownicy zamówią.